Słowo eternity oznacza wieczność, niekończący się czas, trwanie poza granicami czasu. Pochodzi z łacińskiego aeternitas, od przymiotnika aeternus – „wieczny, niezmienny”. W języku angielskim pojawiło się w XIII wieku, początkowo głównie w kontekście religijnym i filozoficznym.
Synonimy i ich polskie odpowiedniki:
- perpetuity – nieprzerwane trwanie, wieczność
- everlastingness – nieprzemijalność, wieczność
- immortality – nieśmiertelność
- endlessness – nieskończoność
- timelessness – bezczasowość, ponadczasowość
- infinity – nieskończoność, nieskończony czas
Przykłady użycia:
- They promised to love each other for eternity. – Obiecali sobie miłość na wieczność.
- The monument stands as a symbol of eternity. – Pomnik stoi jako symbol wieczności.
- Some philosophers ponder the nature of eternity. – Niektórzy filozofowie rozważają naturę wieczności.
Słowo eternity często odnosi się do czasu w sensie abstrakcyjnym lub duchowym, podkreślając coś, co trwa nieskończenie lub poza granicami ludzkiego życia.