Każdy z nas był w sytuacji, gdy z pełnym przekonaniem dążył do rozwiązania problemu… tylko po to, by odkryć, że cała energia poszła w niewłaściwym kierunku. W języku angielskim na takie działanie mówi się: „barking up the wrong tree”.
Skąd się to wzięło?
Początki idiomu sięgają pierwszej połowy XIX wieku w Stanach Zjednoczonych. W tamtych czasach polowania z psami tropiącymi były codziennością, a psy – zwłaszcza rasy myśliwskie – często wskazywały myśliwym, gdzie ukrywała się zdobycz. Problem w tym, że psy czasem popełniały błąd: z pasją obszczekiwały drzewo, pod którym… nie było już ani wiewiórki, ani szopa, ani żadnej innej ofiary.
Pierwsze znane użycia idiomu pojawiły się w humorystycznych opowieściach i anegdotach, m.in. u Davy’ego Crocketta – słynnego amerykańskiego łowcy niedźwiedzi i polityka. Zwrot szybko przeszedł z języka myśliwych do codziennego slangu, a później – do oficjalnego angielskiego.
Co naprawdę znaczy?
„Barking up the wrong tree” oznacza, że ktoś szuka rozwiązania w niewłaściwym miejscu, obwinia niewłaściwą osobę lub przyjmuje błędne założenia.
W polskim języku bliskie odpowiedniki to:
- „iść złym tropem”
- „szukać nie tam, gdzie trzeba”
- „uderzać do niewłaściwej bramki”
Przykłady użycia w akcji
- If you think I leaked the report, you’re barking up the wrong tree.
– Jeśli myślisz, że to ja ujawniłem raport, to się mylisz. - The detectives spent weeks barking up the wrong tree before finding the real suspect.
– Detektywi przez tygodnie szli złym tropem, zanim znaleźli prawdziwego podejrzanego. - You’re blaming marketing for the drop in sales? I think you’re barking up the wrong tree.
– Obwiniasz marketing za spadek sprzedaży? Chyba mylisz przyczyny.
Następnym razem, gdy ktoś skieruje swój gniew, podejrzenia lub wysiłki w kompletnie nietrafiony sposób, możesz spokojnie rzucić:
„Looks like you’re barking up the wrong tree.”
A potem… pozwolić, by obraz szczekającego psa zrobił resztę roboty w jego głowie.